Shawn Murphy Dandelion ผลงานของ Nicole Riegelผู้เขียนบทและผู้กำกับเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่วัน แต่ในแง่ของอารมณ์แล้ว Dandelionทำให้เรารู้สึกราวกับว่าเราได้เดินทางผ่านจิตสำนึกทั้งหมด
เรื่องย่อและบทวิจารณ์ของหนังเรื่อง Dandelion
Dandelion(Kiki Layne)ไม่ได้รู้สึกสมหวัง เธอเป็นนักดนตรีที่มีความทะเยอทะยานจากเมืองซินซินแนติ ซึ่งเล่นดนตรีประจำในบาร์ของโรงแรมที่เต็มไปด้วยลูกค้าที่ไม่ใส่ใจและช่างพูดคุย หัวใจและจิตวิญญาณที่เธอทุ่มเทลงไปในเพลงของเธอถูกกลบด้วยค่ำคืนของสาวๆ และเสน่ห์ของหน้าจอโทรศัพท์ และยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเธอเดินทางกลับบ้านเพื่อดูแลแม่ที่ป่วย เธอได้พบกับการสนทนาที่เต็มไปด้วยทัศนคติ การทะเลาะเบาะแว้ง และความรู้สึกที่ทำให้ความคิดที่จะเป็น “นักร้องวัย 40 ปี”
หลังจากบาร์เทนเดอร์ของโรงแรมส่งใบปลิวเกี่ยวกับงานชุมนุมนักขี่จักรยานยนต์/เทศกาลดนตรีในเซาท์ดาโกต้าให้เธอ แดนเดไลออนก็ตัดสินใจเข้าร่วมงาน ที่นั่นเธอได้พบกับเคซีย์ นักดนตรีชาวสก็อต (รับบทโดย โทมัส โดเฮอร์ตี้ ) เป็นคนเงียบๆ ขี้กังวล และแนะนำเธอให้รู้จักกับกลุ่มเพื่อนของเขา เคซีย์รู้สึกว่าวันเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตนักดนตรีของเขาผ่านพ้นไปแล้ว และละทิ้งความทะเยอทะยานของตัวเอง
เมื่อแดนเดไลออนเริ่มคุ้นเคยกับทีมงานมากขึ้น เธอและเคซีย์ก็เริ่มมีความรักที่เร่าร้อนและค่อยเป็นค่อยไป ซึ่งทั้งสองมีแรงกระตุ้นจากดนตรีและแรงดึงดูดซึ่งกันและกัน ตามมาด้วยการเดินป่าที่สวยงามบนภูเขา ชมการแสดงคู่ที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึก และสุดท้ายสำหรับแดนเดไลออน ความรู้สึกที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับดนตรีอย่างแท้จริง
ภาพยนตร์ของ Riegel มีอิทธิพลส่วนใหญ่อยู่นอกบทสนทนาแบบเดิมๆ บทสนทนาของ Casey และDandelionเกิดขึ้นภายในดนตรีที่พวกเขาสร้างขึ้น ทั้งแยกกันและร่วมกัน ในฉากข้างเตาผิงฉากหนึ่ง ทั้งคู่ทะเลาะกันในขณะที่เขียนเพลงด้วยกัน และระดับเสียงที่Dandelion ร้อง
ซึ่งเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณนั้นเทียบเท่ากับการตะโกน นอกจากนี้ ยังมีการแสดงช่วงเวลาแห่งความรักในช็อตที่แสดงความชื่นชม ซึ่งเป็นภาพระยะใกล้สุดขีดของทั้งสองคนในการแสดง นิ้วดีดกีตาร์ คอที่ตึงเครียดร้องเสียงดัง และดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความสุขที่เปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์ของเพลง
เรียบเรียงโดย : แทงบอลยูโร
** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** **
