Shawn Murphy The Substance ของ Coralie Fargeat มาถึงในยุค Ozempicเมื่อโฆษณาแบบรวดเร็วสัญญาว่าจะลดน้ำหนักได้ซึ่งดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ที่จะทำได้โดยไม่ต้องเข้ารับการผ่าตัดเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในฟีดโซเชียลมีเดียของฉัน โฆษณาให้โอกาสในการ “รู้สึกเหมือนตัวเองคนเดิมอีกครั้ง” และลองใช้ในราคาถูกและเห็นผลลัพธ์อย่างรวดเร็ว น่าดึงดูดใจใช่ไหม ความคล้ายคลึงระหว่างยา GLP-1 ลดน้ำหนักกับสารที่กล่าวถึงข้างต้นของภาพยนตร์จบลงเพียงแค่นั้น แต่ Fargeat ผู้เขียนบทและกำกับภาพยนตร์เรื่องนี้บิดเบือนการค้นหา “น้ำพุแห่งความเยาว์วัย” ให้กลายเป็นฉากที่สาดเลือดและนีออน
เรื่องย่อและบทวิจารณ์ของหนังเรื่อง The Substance
ในฐานะนักแสดง เอลิซาเบธ สปาร์เคิล (เดมี มัวร์) เคยทำให้ผู้ชมตะลึง แต่เช่นเดียวกับดาราสาวบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม เธอเคยผ่านช่วงเวลาที่ดีกว่านี้มาแล้ว เธอถูกไล่ออกจากงานเป็นหัวหน้าคลาสฟิตเนสในรายการทีวีตอนกลางวัน เมื่อผู้บริหารสุดประหลาดชื่อฮาร์วีย์ (เดนนิส เควด) ยกเลิกโปรแกรมของเธอเพื่อเปิดทางให้คน “อายุน้อยกว่า” เอลิซาเบธเสียใจที่ถูกทิ้งโดยไม่ใยดีเพราะอายุของเธอ เธอจึงได้รู้เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ลึกลับที่ชื่อว่าThe Substance ซึ่งช่วยสร้างตัวตนในวัยที่อ่อนเยาว์กว่าให้กับเธอ
และทำให้เธอสามารถทำงานในธุรกิจบันเทิงที่หมกมุ่นอยู่กับวัยรุ่นต่อไปได้ อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับสัตว์ประหลาดใน “Gremlins”The Substanceก็มีกฎเกณฑ์เฉพาะเจาะจงมาก นั่นคือ เธอต้องปลุกตัวตนในวัยเยาว์ของเธอเพียงครั้งเดียว และเธอและตัวตนที่ร่าเริงของเธอจะต้องปิดเครื่องทุกๆ เจ็ดวันโดยไม่มีข้อยกเว้น เชื่อกันว่าพวกเขามีจิตสำนึกแบบเดียวกัน แต่เมื่อเอลิซาเบธและตัวเองเมื่อยังเป็นวัยรุ่น ซู (มาร์กาเร็ต ควอลลีย์) ดำเนินเรื่องต่อด้วยThe Substanceพวกเขาก็ได้เรียนรู้ถึงผลข้างเคียงที่ไม่อาจเอ่ยได้จากการแสวงหาความเยาว์วัยโดยไม่คำนึงถึงราคา
Fargeat แสดงความเห็นอกเห็นใจต่อความทุกข์ยากของทั้ง Elizabeth และ Sue เช่นเดียวกับที่เราเห็น Frankenstein และสัตว์ประหลาดที่เขาสร้างขึ้น สิ่งที่เริ่มต้นเป็นการทดลองเพื่อเริ่มต้นใหม่นั้นกลับบิดเบือนไปอย่างรวดเร็วด้วยผลลัพธ์ที่ไม่ได้ตั้งใจ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ Fargeatยังอ้างอิงถึงความชอบของ David Cronenberg ในเรื่องความสยองขวัญทางร่างกายในภาพยนตร์อย่าง “The Brood” ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่นักวิทยาศาสตร์ผู้บ้าคลั่งทำการทดลองกับหญิงตั้งครรภ์ซึ่งผลลัพธ์ที่เลวร้าย
“Re-Animator” ของ Stuart Gordon ซึ่งมีสารเหนียวสีเขียวเรืองแสงที่คล้ายกับเรื่องนี้ ,The Invisible Manของ James Whale ซึ่งเล่าเรื่องปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ที่ผิดพลาด และ “Carrie” ของ Brian De Palma ในลักษณะที่ใช้เลือดและการทำลายล้างในปริมาณมากเพื่อแสดงให้เห็นความเจ็บปวดของเด็กผู้หญิง บางทีการใช้ธีม “Vertigo” ของ Bernard Herrmann อาจดูตรงเกินไป แต่ก็เข้ากับเนื้อเรื่องและอารมณ์หมกมุ่นของมัน
เรียบเรียงโดย : แทงบอลยูโร
