Small Things Like These

Small Things Like These เริ่มต้นและจบด้วยเสียงระฆังโบสถ์ เมื่อคุณได้ยินเสียงระฆังครั้งแรก คุณจะนึกถึงบรรยากาศของเมืองเล็กๆ ในไอร์แลนด์ที่แสนหนาวเย็นและเรียบง่าย ซึ่งชาวเมืองกำลังเตรียมตัวฉลองคริสต์มาส แต่เมื่อคุณได้ยินเสียงระฆังในตอนท้าย คุณจะนึกถึงความแตกต่างอย่างสิ้นเชิง เป็นเครื่องเตือนใจถึงอำนาจของคริสตจักรนิกายโรมันคาธอลิก ซึ่งเราได้เห็นในภาพยนตร์อันทรงพลังและเงียบสงบเรื่องนี้ ซึ่งเล่าถึงประเพณีอันน่าละอายของไอร์แลนด์ที่เรียกว่า “Magdalene Laundries”

Small Things Like These

เรื่องย่อและบทวิจารณ์ของหนังเรื่อง Small Things Like These

Magdalene Laundries เป็นระบบที่เชื่อมโยงกันอย่างชั่วร้ายของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า บ้านพักสำหรับ “ผู้หญิงที่ตกต่ำ” และแม่เลี้ยงเดี่ยว และสถานสงเคราะห์คนไร้บ้าน โดยผู้หญิงและเด็กผู้หญิงทำงานราคาถูกให้กับชุมชนโดยรอบ สถานสงเคราะห์เหล่านี้เปรียบเสมือนเรือนจำ เด็กทารกที่เกิดจากแม่เหล่านี้จะถูกส่งไปให้คนอื่นอุปถัมภ์ ซึ่งมักจะขัดต่อความประสงค์ของแม่ เด็กทารกทำให้สถาบันเหล่านี้ทำกำไรได้ดี

บางครั้งเด็กผู้หญิงถูกขังเพราะพวกเธอสวยและถูกมองว่าเป็นผู้หญิงเจ้าชู้ ระบบที่ชั่วร้ายนี้ดำเนินการโดยคณะสงฆ์ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคาทอลิก เช่น “ซิสเตอร์แห่งความเมตตาหรือซิสเตอร์แห่งพระแม่แห่งความเมตตาแห่งที่หลบภัย” และได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐ การทารุณกรรมทางร่างกาย จิตใจและทางเพศ ที่ผู้หญิงที่ถูกคุมขังในสถานที่เหล่านี้ต้องทนทุกข์ทรมานนั้นช่างเลวร้ายมาก สถานสงเคราะห์ไม่ได้ถูกรื้อถอน ซึ่งน่าตกใจ จนกระทั่งในช่วงกลางทศวรรษ 1990 รอยแผลเป็นยังคงอยู่

Small Things Like These เริ่มต้นและจบด้วยเสียงระฆังโบสถ์ เมื่อคุณได้ยินเสียงระฆังครั้งแรก คุณจะนึกถึงบรรยากาศของเมืองเล็กๆ ในไอร์แลนด์ที่แสนหนาวเย็นและเรียบง่าย

Small Things Like Theseกำกับโดย Tim Mielants โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่องสั้นของ Claire Keegan ที่ตีพิมพ์ในปี 2020 ในชื่อเดียวกัน (เรื่อง The Quiet Girl ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2023 ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์นานาชาติยอดเยี่ยม ก็ดัดแปลงมาจากเรื่องสั้นของ Keegan เช่นกัน)

Small Things Like Theseดัดแปลงมาจากหนังสือโดย Enda Walsh นักเขียนบทละครชาวไอริช โดยไม่ได้เบี่ยงเบนไปจากหนังสือเลย ไม่มีการเพิ่มเติมอะไรเข้าไป และผมเห็นแค่ส่วนที่ตัดออกไปเท่านั้น การเขียนของKeeganนั้นเรียบง่ายและควบคุมได้ เธอเขียนได้มากมายใน 116 หน้า และผลงานดัดแปลงของ Walsh ก็ถ่ายทอดความเป็นตัวตนภายในของเรื่องออกมาได้ เราจะสื่อถึงความเป็นตัวตนภายในได้อย่างไร เมื่อตัวละครแทบจะไม่เคยแสดงความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดเลย

ในบทบาทของ Bill Furlong ซิลเลียน เมอร์ฟีย์จะเป็นผู้ให้คำตอบ นี่คือการแสดงที่น่าอัศจรรย์ แสดงออกได้อย่างชัดเจนแต่ก็มองเข้าข้างในอย่างลึกซึ้ง เมื่อจิตใจถูกกวนจนสุดโต่ง คุณจะไม่สามารถมองเห็นก้นบึ้งได้Billแต่งงานกับ Eileen (Eileen Walsh) และพวกเขามีลูกสาวห้าคน เขาจัดหาถ่านหินให้กับชุมชน โดยวางกระเป๋าหนักๆ ไว้ทั่วเมือง และล้างมือเมื่อกลับถึงบ้าน เขาเป็นคนเงียบแต่ตื่นตัว เขาสังเกตเห็นสิ่งต่างๆ เช่น เด็กชายเท้าเปล่าตัวสั่นกำลังดื่มนมที่วางทิ้งไว้บนบันได ผู้หญิงต่อต้านคนโง่เมาที่พยายามจะจูบเธอ

เรียบเรียงโดย : ufabet

Recommended Articles