Shawn Murphy “ Robot Dreams ” ของ ปาโบล เบอร์เกอร์เป็นนิทานที่น่ารักเกี่ยวกับความร่วมมือและจินตนาการ ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ใช้รูปแบบของภาพยนตร์แอนิเมชัน ในการบอกเล่าเรื่องราวในแบบที่เป็นไปไม่ได้ในสื่ออื่นๆ
เรื่องย่อและบทวิจารณ์เกี่ยวกับหนังเรื่อง Robot Dreams
ผู้กำกับ ” Blancanieves ” ร่ายมนตร์ โดยไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ เลยเพื่อสร้างภาพยนตร์ที่มักมีเนื้อหาเกี่ยวกับโคลงสั้น ๆ อย่างแท้จริง เป็นการสำรวจอารมณ์ความรู้สึกที่เกี่ยวข้องอย่างสร้างสรรค์ ซึ่งจะพาผู้ชมไปสู่โลกที่หุ่นยนต์ฝันถึงมากกว่าแกะไฟฟ้า เป็นภาพยนตร์ที่รู้สึกว่าบางครั้งอาจไม่สำคัญพอที่จะรองรับภาพยนตร์ความยาวเรื่องหนึ่ง แต่ทุกครั้งที่อาจทำให้ผู้ชมสูญเสียไปโดยสิ้นเชิง
ความคิดสร้างสรรค์ที่แท้จริงของโปรเจ็กต์นี้ก็นำมันกลับมารวมกัน แอนิเมชันเป็นสื่อกลางที่ถ่ายทอดพลังแห่งความฝันที่ไม่เหมือนใครมายาวนาน และภาพยนตร์ของ Berger ยังคงสานต่อมรดกทางศิลปะที่ได้รับการปลดปล่อยจากข้อจำกัดของการเล่าเรื่องแบบเดิมๆ
มีตัวละครหลักสองตัวในRobot Dreamsแต่ฉากหลังของปี 1984 ที่นิวยอร์กกลับมีเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น เบอร์เกอร์และทีมงานของเขาได้คิดค้น Big Apple เวอร์ชันหนึ่งที่ให้ความรู้สึกเหมือนจดหมายรักถึงเมืองที่ครึกครื้นและเคลื่อนไหวอยู่เสมอ ไม่ใช่แค่ช็อตปกติของสิ่งต่างๆ เช่น เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์หรือตึกเอ็มไพร์สเตต แต่ยังมีสิ่งมีชีวิตที่มีชีวิตชีวาที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นฉากหลัง ตั้งแต่เพลงพังก์ที่โยกนิ้วไปจนถึงนักเต้นเบรกแดนซ์ที่มีชีวิตชีวา เมืองนี้ยังมีชีวิตอยู่
ท่ามกลางฉากหลังนี้เผยให้เห็นเรื่องราวของตัวละครที่รู้จักกันในชื่อสุนัขเท่านั้น ด้วยสายตาที่ใจดีและรอยยิ้มที่มองไปด้านข้าง Dog จึงเป็นผลงานแอนิเมชั่นที่น่ารักตั้งแต่ต้นเรื่อง ในขณะที่เขาพยายามหาทางที่จะสลัดความเหงาในเมืองที่ทุกคนรู้สึกเหมือนมีคู่ครอง ด็อกตัดสินใจสั่งซื้อทางไปรษณีย์ เพื่อนำหุ่นยนต์เข้ามาในชีวิตของเขา ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกันโดยทันที เดินไปรอบๆ แมนฮัตตันและเต้นรำไปกับเพลง Earth, Wind & Fire สุดคลาสสิก “ September ” ซึ่งเป็นวลีที่รู้จักกันดีว่า “Do you Remember?” ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นธีมของภาพยนตร์เกี่ยวกับมิตรภาพที่สูญเสียไปและแม้แต่เวลาที่สูญเสียไปในเมืองที่ยิ่งใหญ่ของอเมริกา
พูดตามตรง มีการวงล้อหมุนเล็กน้อยหลังจากตัวเลขที่น่าทึ่งนั้น ซึ่งเราเริ่มรู้สึกถึงความยาวของ Robot Dreamsภาพยนตร์ที่อาจเข้มงวดกว่านี้หรือสำรวจแนวคิดเพิ่มเติมในช่วงครึ่งหลัง แม้ว่ามันจะขาดความยิ่งใหญ่ในศักยภาพและศิลปะของมัน แต่มันก็เป็นหนังที่ดีและมีน้ำใจและอ่อนโยนที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่ชอบอย่างแท้จริง มันหวานเกินกว่าจะเกลียดแต่ในขณะเดียวกันก็ไม่เคยรู้สึกเป็นน้ำตาลหรือถูกบงการจนเกินไป
เรียบเรียงโดย : แทงบอลยูโร
** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** **
