Shawn Murphy ซีรีส์สารคดี HBO สามตอนของLance Oppenheim เรื่อง “ Ren Faire ” มีเส้นแบ่งระหว่างการเยาะเย้ยและการเฉลิมฉลองหัวข้อที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างไม่น่าเชื่อ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจแบบสืบทอดตำแหน่งในงานเรอเนซองส์ แม้ว่าแง่มุมต่างๆ ของRen Faireจะเป็นเรื่องตลกอย่างปฏิเสธไม่ได้ แต่ก็มีหลายๆ ส่วนที่น่าสนใจพอๆ กันเกี่ยวกับสภาพของมนุษย์ที่จะมอบทุกสิ่งที่คุณมีให้กับสิ่งเดียว ไม่ว่าจะเพราะคุณรักมันหรือเพราะคุณไม่รู้อะไรเลยจริงๆ คนเหล่านี้ไม่คิดว่าจะมีอะไรตลกขบขันเกี่ยวกับคอสเพลย์เรอเนซองส์หรือศิลปะในการปรุงข้าวโพดต้มให้สมบูรณ์แบบ และในขณะที่ซีรีส์ของ Oppenheim บางครั้งรู้สึกว่ากำกับมากเกินไปและเร่าร้อนเกินไปเล็กน้อย นั่นก็สมเหตุสมผลสำหรับโลกแห่ง Renaissance Fairs ซึ่งบางคนอาจมองข้ามว่าเป็นการแสดงตลกถือเป็นเรื่องจริงจังมาก
เรื่องย่อและบทวิจารณ์ของหนังเรื่อง Ren Faire
คุณจะไม่ลืม King George Coulam มหาเศรษฐีวัยแปดสิบผู้ก่อตั้ง Texas Renaissance Festival ซึ่งเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก คูแลมร่ำรวยอย่างลามกอนาจาร โดยเห็นโปรไฟล์ของเขาบนเว็บไซต์ที่เขากำลังมองหาผู้หญิงที่อายุเพียงครึ่งเดียวเพื่อเป็นเสี่ยเสพย์โดยแสดงความมั่งคั่งของเขามากกว่า 100 ล้านเหรียญสหรัฐ และถ้าใช้คำนิยามว่า ‘โกรธเคือง’ จะเป็นวิธีที่สุภาพที่สุด เพื่อกำหนดเขา คูแลมปกครองอาณาจักรของเขาเหมือนกษัตริย์จริงๆ โดยเห็นได้ชัดว่าเขาแสดงตำแหน่งในปฏิบัติการนี้อย่างจริงจัง
แต่ยังยอมจำนนต่อสิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นสถานที่ทำงานที่เป็นพิษอย่างละเอียดอ่อน เขาสุ่มตะโกนใส่พนักงานเมื่อเขาไม่ได้สำรวจเว็บเพื่อให้ผู้หญิงได้ใช้ชีวิตในทศวรรษสุดท้ายบนโลกด้วย ชุดการเดตกับคู่หูที่มีศักยภาพที่ Olive Garden ซึ่ง Coulam ยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงความสำคัญของหน้าอกที่เป็นธรรมชาตินั้นเป็นละครสารคดีที่น่าทึ่งอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นช่วงเวลาสารคดีประเภทที่ทำให้รายการนี้รู้สึกเหมือน “The Righteous Gemstones” มากกว่า “Succession” เล็กน้อย
อาณาจักรของคูแลมเป็นมากกว่าขาไก่งวงในทุ่งร้างและกินขนมปังแท่งนับไม่ถ้วนในวันที่แสนอึดอัด เทศกาล Texas Renaissance Festival เป็นงานที่น่าประทับใจ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าซีรีส์นี้จะใช้เวลามากกว่านี้อีกสักหน่อยในขอบเขตที่แท้จริงของกิจกรรมที่มีผู้เข้าร่วมหลายพันคน ร้านค้า กิจกรรม ร้านอาหารหลายแห่ง ฯลฯ และ Coulam ก็ชอบที่จะอาบน้ำให้กับความสำเร็จของเขา ไม่ว่าจะเป็น มันเป็นความมั่งคั่งของบ้าน “โรโคโค” ของเขา ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วเขาอธิบายว่าหมายถึงความฟุ่มเฟือยอย่างมาก
หรือความจริงที่ว่าโดยพื้นฐานแล้วเขาได้ก่อตั้งเมืองเล็กๆ รอบๆ เทศกาล ซึ่งแน่นอนว่าเขาเป็นนายกเทศมนตรี คูแลมเป็นผู้พิพากษา คณะลูกขุน และผู้ประหารชีวิตในสังคมเล็กๆ นี้ โดยประกาศว่าเขาต้องการก้าวลงจากตำแหน่งและค้นหาผู้สืบทอด แต่กลับกลายเป็นคนเอาแน่เอานอนไม่ได้มากขึ้นในการตัดสินและพฤติกรรมของเขา มันยากที่จะเป็นกษัตริย์
การแข่งขันชิงบัลลังก์ตกเป็นของผู้บุกเบิกข้าวโพดต้มชื่อ Louie Migliaccio ซึ่งได้สร้างและบริหารจัดการธุรกิจมากมายในทรัพย์สินRen Faireและได้รับเงินทุนจากครอบครัวผู้บริจาคที่ร่ำรวยเพื่อซื้อมรดกของ George ดาร์ลา สมิธ ผู้ประสานงานผู้ขายเฝ้าดูขณะที่ลูอีและเจฟฟ์ต่อสู้กันและเสนอราคาเพื่อแย่งชิงอำนาจด้วยตัวเธอเอง บุคคลอื่นๆ ย้ายเข้าและออกจากราชสำนักของพระเจ้าจอร์จ
ถึงกระนั้น Oppenheim ก็ยึดติดกับแง่มุม “Game of Thrones” ของธุรกิจนี้จนเกือบจะผิดพลาด มีRen Faireเวอร์ชันหนึ่งที่สร้างดราม่าในโลกที่ให้ความรู้สึกเกินจริงน้อยลงเพียงนำเสนอผู้คน “ปกติ” อีกสองสามคนรอบตัวจอร์จและผู้สืบทอดของเขา ตัวอย่างเช่น ผู้ช่วยใช้เวลาทั้งวันในการอัปเดตโปรไฟล์เว็บไซต์หาคู่ของจอร์จและพาเขาไปพบกับ Olive Garden
อย่างไรก็ตาม มุมมองที่แน่นหนาและหุ้มฉนวนในRen Faireมีเจตนาที่จะทำให้เรารู้สึกบ้าคลั่งเหมือนกับจอร์จ และทำให้ซีรีส์นี้มีส่วนร่วมในความฉับไวที่คาดเดาไม่ได้ของจอร์จ เขาเป็นคนที่ขับเคลื่อนไปทั่วอาณาจักรของเขา บ่นเมื่อผู้คนไม่สวมหมวกหรือตะโกนใส่สมุนของเขาว่าพวกเขาขาดการวางแผน เขาหวาดกลัวพอๆ กับที่เขาได้รับความเคารพ เป็นผู้ชายที่ดูเหมือนสับสนในบางครั้งยกเว้นตอนที่เขาพูดถึงงานของเขา เขาเป็นหัวข้อสารคดีที่น่าสนใจโดยที่ดูเหมือนเขาจะไม่รู้ถึงข้อบกพร่องของตัวเองเลย ได้รับการยกย่องและชื่นชมในอาณาจักรที่เขาสร้างขึ้นเองมาหลายชั่วอายุคน ไม่น่าแปลกใจที่เขาไม่ต้องการสละบัลลังก์ เขาจะเป็นใครถ้าไม่มีมัน?
เรียบเรียงโดย : แทงบอลยูโร
