Shawn Murphy Daddy’s Head รูเพิร์ต เทิร์นบูลแสดงได้ยอดเยี่ยมในบทไอแซ็ก เด็กชายที่ต้องสูญเสียเจมส์ (ชาร์ลส์ ไอต์เคน) พ่อของเขาไปอย่างไม่อาจจินตนาการได้ เพียงไม่นานหลังจากที่สูญเสียแม่ไป ตอนนี้เขากลายเป็นเด็กกำพร้าและต้องติดอยู่ที่บ้านในชนบทกับแม่เลี้ยงชื่อลอร่า (จูเลีย บราวน์) ซึ่งแสดงให้เห็นชัดเจนว่าแม่เลี้ยงไม่เคยคิดที่จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เธอตกหลุมรักผู้ชายคนหนึ่งและยอมรับบทบาทแม่เลี้ยง แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว และเธอไม่แน่ใจว่าเธอต้องการเป็นผู้ปกครองตามกฎหมายของไอแซ็กหรือไม่ โดยเธอกำลังพิจารณาที่จะส่งเขาไปให้รัฐและใช้ชีวิตในบ้านพักเด็กกำพร้า เธอดื่มเพื่อระงับความเจ็บปวดและหันไปหาเพื่อนที่หย่าร้างชื่อโรเบิร์ต (นาธาเนียล มาร์เทลโล-ไวท์) เพื่อขอความสบายใจ
เรื่องย่อและบทวิจารณ์ของหนังเรื่อง Daddy’s Head
ทิวทัศน์ที่เสียหายทางอารมณ์นี้ทำให้มีบางอย่างที่เป็นไปไม่ได้หล่นลงมา บางทีอาจจะเกิดขึ้นจริงก็ได้ ด้วยควันในป่าและแสงไฟในตอนกลางคืน ทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าภาพยนตร์เรื่องDaddy’s Headแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจมส์และลอร่านั้นดูแปลกประหลาด แต่เหตุผลหนึ่งที่ฉันชื่นชมภาพยนตร์เรื่องนี้ก็คือ การที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ปฏิเสธที่จะเชื่อมโยงจุดต่างๆ ทั้งหมดเข้าด้วยกัน เพียงพอที่จะบอกได้ว่าลอร่าและไอแซ็กกลับมาจากงานศพของเจมส์และพบบางอย่างใต้โต๊ะ สิ่งนั้นพุ่งออกจากห้องและผ่านหน้าต่างเข้าไปในป่าอันน่ากลัวที่รายล้อมพวกเขาอยู่เป็นไมล์ๆ
ลอร่าคิดว่ามันเป็นสัตว์ แต่ไอแซคเริ่มเห็นสิ่งมีชีวิตสีดำตัวนี้ในสถานที่ที่คาดไม่ถึงที่สุด รวมถึงช่องระบายอากาศในห้องของเขาในฉากที่น่ากลัวที่สุดของภาพยนตร์ ทุกคนพบสิ่งที่ดูเหมือนบ้านแม่มดในป่า ซึ่งเพิ่มแง่มุมของนิทานพื้นบ้านในเรื่องราวของบาร์ฟุต การเล่าเรื่องหลายพันปีทำให้เห็นชัดเจนว่าไม่มีสิ่งดีๆ อาศัยอยู่ในสถานที่แบบนั้น แต่ไอแซคไม่ยอมเลิกสืบสวนด้วยเหตุผลสำคัญประการหนึ่ง ไม่ว่าสิ่งนี้จะเป็นอะไรก็ตาม มันมีหัวของพ่ออยู่
เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องให้พูดมากมายในDaddy’s Headแต่ทุกอย่างก็ออกมาดีเพราะ Barfoot คอยดูแลองค์ประกอบทางเทคนิคที่เฉียบคมของภาพยนตร์ รวมถึงการออกแบบงานสร้าง การถ่ายภาพ และการตัดต่อที่ยอดเยี่ยม แม้ว่าฉันหวังว่าเขาจะลดฉากสะดุ้งตกใจลงหนึ่งหรือสองครั้งและใช้ CGI ที่ซับซ้อนขึ้นอีกนิด แต่สิ่งที่ได้ผลในที่นี้คืออารมณ์โดยรวมของภาพยนตร์มากกว่าช่วงเวลาแต่ละช่วง มีประสิทธิภาพสูงสุดคือ Barfoot
และทีมงานของเขาเปลี่ยนคฤหาสน์อันหนาวเหน็บและห่างไกลนี้ให้กลายเป็นตัวละคร การกลับมาที่นั่นไม่ได้ให้ความอบอุ่นแบบมาตรฐานของบ้านที่มีความสุข เราสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นในอากาศ เขาใช้ภาพซ้ำๆ ได้ดี โดยมักใช้วงกลมและเส้นตรงซึ่งทำให้ความลื่นไหลที่ไม่แน่นอนของสัตว์ประหลาดและบ้านของมันดูไร้ระเบียบและคุกคามมากขึ้น มันไม่ควรอยู่ในพื้นที่นี้ แม้ว่ามันจะมีหัวของพ่อก็ตาม
เรียบเรียงโดย : ufabet
** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** **
